วันเสาร์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

NC - ตอนที่ 5

ชานยอลค่อยๆบรรจงช้อนร่างเล็กวางลงบนเตียงเบาๆ ราวกับเยจีเป็นแก้วบางที่พร้อมจะแตกร้าวได้ทุกเมื่อ มือหนากอบกุมมือเล็กนั้นเอาไว้ ชานยอลไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะอดทนในความงามแสนจะยั่วยวนของเยจีได้ แต่ความรักและให้เกียรติทำให้ชานยอลไม่อยากได้รับความสุขจากร่างเล็กนี่ฝ่ายเดียว ก่อนเขาจะออกมาหาเยจี .. เยชันได้พูดกับชายหนุ่มไว้ว่าขอให้แน่ใจว่าทำอะไรลงไปแล้วจะไม่มีคนเสียใจ เขารู้แล้วว่าเยชันคงหมายความว่า .. ถ้าชานยอลจะย่ำยีเยจีแล้วจากไป ได้โปรดอย่าทำร้ายพี่สาวคนเดียวของเขาเลย





ซึ่งชานยอลเองก็แน่ใจว่าเขาไม่เคยเห็นเยจีเป็นแค่ดอกไม้ริมทาง แต่เขามองเยจีเป็นดั่งดอกไม้ที่ควรอยู่ในแจกันที่สง่างาม


ร่างสูงก้มลงเลื่อนหน้าไปใกล้ใบหน้าสวยที่กึ่งหลับกึ่งตื่น ปลายจมูกที่ดื้อรั้นนั้นชนกับปลายจมูกคม ชานยอลยิ้มเมื่อเห็นว่าเยจีเลื่อนมือที่ซุกซนขึ้นโอบคอเขาเอาไว้ เมื่อริมฝีปากหนาจรดทับบนริมฝีปากบางก็เหมือนกับแม่เหล็กดึงดูดทั้งสองเอาไว้ .. และรสจูบนั้นทำให้ชานยอลรู้ว่า เยจีไม่เคยมีจูบแรกด้วยซ้ำ

พี่ชายแสนดีไม่อยากกลายเป็นคนเลว แต่รสจูบที่ได้รับจากผู้หญิงที่เขาหลงรักมานานทำให้เขาถอนตัวไม่ขึ้น มีแต่จะถล้ำลึกลงไปในเสน่หาที่ได้รับ

ชานยอลเล็มความหวานจากริมฝีปากบางช้าๆเยจีเองก็ตอบสนองไปเช่นกัน .. เขารู้ดี ถ้ามันเกินเหลือกว่านี้ เขาจะไม่เหลือคำว่าพี่ชายอีกแล้ว


ชานยอลดูดดึงริมฝีปากเล็กนั้นเบาๆตามประสาคนที่เคยมีประสบการณ์มาบ้าง เยจีดิ้นเบาๆใต้ร่างของเขาเนินอกอวบที่โผล่พ้นเดรสตัวเล็กขึ้นมาทำให้ชานยอลกลืนน้ำลายอย่างลำบาก นิ้วเรียวไล้ไปตามใบหน้าสวย

“เยจีค่ะ .. พี่จะนับหนึ่งถึงสาม ถ้าเราห้ามพี่จะหยุด แต่ถ้าไม่ เราจะไม่ได้หยุดแล้วนะคะ” ก้มลงกระซิบข้างใบหูเล็ก ถึงเขาจะนับถึงร้อยแต่เยจีก็ดูไม่ขัดขืนสักนิด มีแต่ยั่วยวนเขาให้รู้สึกปวดหนึบทุกวินาที





“อะ .. อื้อ” ตอนไหนไม่รู้ที่ซิบของเดรสตัวเล็กถูกปลดออก แล้วตอนไหนก็ไม่รู้ที่เดรสตัวเล็กนั้นหมดหน้าที่ในการปกปิดร่างของเยจีเอาไว้ ชานยอลถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาไม่รู้ว่าควรหยุดดีไหม ..



เยจีจะเสียใจมั้ยถ้าต้องเป็นของเขา




“อื้อออ ระ ร้อน” เสียงสั่นจากปากเล็กๆนั่นทำให้ชานยอลสับสนเข้าไปอีก .. ถ้าเยจีแค่ต้องการเพียงชั่วคราวแต่เขาเป็นคนทำให้เธอเสียสิ่งมีค่าไปทั้งชีวิตละ

“พี่ชะชาน ยอล..” เยจีปรือตาชานยอลที่นิ่งงันไปนาน ชายหนุ่มยิ้มให้กับหญิงสาวที่นอนอยู่ เยจีก็ยิ้มตอบกลับไป เหงื่อเม็ดเล็กผุดซึมทั่วร่างที่มีเพียงชั้นในปกปิด


“หนู .. สัญญากับพี่แล้วนะว่าจะไม่เสียใจ” ชานยอลจ้องลงไปในดวงตากลมโตนั้นราวกับต้องการหาคำตอบ

“อือ ...ไม่เสียใจ” คำตอบที่ได้กลับมาแม้มันจะไม่หนักแน่นพอแต่ก็ทำให้ชานยอลตัดสินใจเดินหน้าต่อ




ถ้าเยจีจะฉุดเขาลงนรก เขาก็จะลงไปพร้อมเยจี :)


ชานยอลปิดไฟภายในห้องจนมือสนิด เหลือเพียงแค่ไออุ่นและสัมผัสของเขาที่เยจีรู้สึกได้ หญิงสาวห่อไหล่เข้าหากันเมื่อรู้ว่าบราที่ปกปิดหน้าอกนั้นหลุดหายไปแล้ว


ความรู้สึกเย็นและเสียววาบยามที่ปากหนานั้นครอบครองยอดอกเต่งตึงไว้ .. ทำให้เยจีแทบคลุ้มคลั่ง

“อ๊ะ .. อื้อ” เนินเนื้อทั้งสองข้างที่ชายหนุ่มต่างอยากเชยชมอยู่ในอุ้งมือของชานยอลอย่างพอดิบพอดี พี่ชายที่แสนดีเหมือนกับมีอสูรกายมาสิงสู่ .. ชานยอลอยากจะรักเยจีจนเธอแหลกคามือ




ก็แค่เปรียบเทียบนะ ไม่ได้จะทำจริงๆนะครับ ..




รอยสีกุหลาบบนหน้าอกหลายจุดที่ชานยอลตีตราเอาไว้

รวมถึงบนหน้าท้องด้วยนะ



แล้วก็ต้นขาด้านใน






จริงๆชานยอลก็ไม่ได้ติ๋มเท่าไหร่หรอก









“อ้ะ .. อื้อออ พอแล้ว เร็วๆ” เยจีสั่งพี่ชายที่เอาแต่เชยชมหน้าอกของเธอและดูดดื่มราวกับทารกให้เคลื่อนไปสู่ที่อื่นได้แล้ว



ที่อื่นมันที่ไหนกันละ





“สรุปจะพอแล้วหรือเร็วๆคะ” ชานยอลยิ้มกริ่มในความน่ารักของเยจี ขาเรียวอ้าออกกว้างโดยไม่มีคำสั่ง ชานยอลเข้าใจความหมายดี เพียงแต่เขาอยากเก็บค่ำคืนนี้ให้ยาวนานแสนนานก็เท่านั้น




“เร็วๆ .. อื้ออ” เยจีอยากจะคลั่งกับสัมผัสที่ดูเงอะๆเงินๆของชานยอลแต่จริงๆแล้วเต็มไปด้วยพิษร้าย


ชั้นในตัวเล็กหลุดติดมือชานยอลออกไปตอนไหนไม่รู้ รู้สึกทีก็ความชื้นแฉะจากปากของชานยอลปะทะกับความชื้นแฉะภายในร่างกายของเยจีนั่นแหละ


“อื้อออออออ” เสียงร้องครางบวกกับเอวที่ขยับนั้นชานยอลรู้ดีว่าเยจีชอบสัมผัสนี่มากแค่ไหน


ลิ้นร้อนชื้นทำหน้าที่ของมันปรนเปรอความสุขให้กับเยจีเต็มที่ .. เต็มที่จนความชื้นแฉะครอบครองพื้นที่กลางลำตัวเยจีหมดแล้วแหละ











“อย่าดิ้นสิค่ะ” ชานยอลจับขาเรียวให้ถดตัวเข้ามาหาเขามากขึ้น .. ก็ตอนที่ชานยอลดูดตรงนั้น คุณเลยเถิบตัวหนีเขานี่


“อ๊ะ .. อื้อออออ พอก่อน” พี่ชายในโหมดซอฟท์หายไปแล้ว เหลือแต่ชานยอลในโหมดไวด์ที่ค่อยๆสอดนิ้วยาวของเขาเข้ามาในตัวคุณ

“เยจี .. พี่ไม่มีถุงยาง” ชายหนุ่มพูดเสียงกระเส่า พลางสอดนิ้วเข้าออกตามหน้าที่ไม่หยุด แรงตอดรัดที่นิ้วมือของเขาเป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่าคุณต้องการเขามากแค่ไหน


“อื้ออออออ ช่างมัน” เสียงตอบปัดอย่างไม่ใส่ใจของคุณทำเขาหัวใจพองโต .. คุณต้องการมีสัมพันธ์กับเขาทั้งๆที่ไม่ต้องป้องกันด้วยซ้ำ









จบจากนี้ค่อยกินยาคุมก็ได้นี่ .. นั่นคือสิ่งที่ชานยอลคิดตอนนี้


แต่ถ้าเรียนจบแล้ว ก็ไม่ต้องทั้งถุงทั้งคุมอะไรทั้งนั้นแหละ


นึกแบบนั้นแล้วชานยอลได้แต่ยิ้ม







ก่อนจะโดนเยจีฆ่า เขาก็รีบถอดเสื้อผ้าของเขาแล้วจรดน้องชายที่แข็งชันพร้อมทำหน้าทีตรงปากทางชื้นแฉะ ..



เฮ้อ .. เสียวฉิบ



“ชานยอลลลลลลลลล!!!!!” เสียงคุณดังลั่นเมื่อเขาดันตัวเองเข้ามาในร่างคุณเพียงครั้งเดียวจนสุดความยาวของไอ้นั่นอะนะ



“อื้อออ” ผิวขรุขระเสียดสีกับความอ่อนนุ่มนั่นทำให้ทั้งชานยอลและคุณแทบบ้า ..

พิสูจน์ได้จากเอวเล็กๆของคุณที่ร่อนตอบรับความเป็นหนึ่งเดียวกับเขาแล้วกัน





“อื้อเยจี อื้อ …” ชานยอลมีความสุขจนแทบกระอัก .. เซ็กส์สำหรับชานยอลคือความรัก

และตอนนี้เขาก็กำลังมีเซ็กส์กับคนรัก




“ชานยอลล” คุณเกี่ยวขากับเอวเขาเอาไว้แน่น โดยไม่ได้คิดเลยว่า


ยิ่งคุณทำแบบนั้นเขาก็ยิ่งเข้าไปในตัวคุณลึกขึ้น


“อร๊างงงง อื๊อ” ยิ่งชานยอลไปด้วยความเร็วเท่าไหร่


“อะ อื้ออ ใจเย็นๆนะเยจี รอพี่ก่อนนะ”  คุณก็ยิ่งเห็นสวรรค์อยู่ปลายทาง



“อะ อื้อ อะ อืเอออออ” ยิ่งเขาถาโถมเข้าสู่ตัวคุณ




คุณก็ยิ่งได้รับความสุขทวีคูณ ..


ก่อนจะจบลงพร้อมหยาดน้ำสีขาว



และเลือดสีแดงสด



ที่เป็นพยานว่า


ชานยอลเป็นคนแรกของคุณ







วันพุธที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

ตอนที่ 3 - NC 18

“สวัสดีนะคุณเยจี” เสียงคุ้นหูทำให้เยจีต้องหันไปมองคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้อง โอเซฮุนเดินเข้ามามือหนากดล็อคประตูห้องเสร็จสรรพ เยจีกรอกตาแสยะยิ้มสังเวชใจ ฉันมันไว้ใจพวกงูพิษเลยไม่ระวังตัว

“ฉันไม่มีธุระจะคุยกับนาน วันนี้ฉันมาทำหน้าที่ของฉัน” เยจีจะเดินฉากหนี แต่เซฮุนก็เอาตัวบังไว้จนร่างเล็กปะทะกับอกแกร่ง

“นี่ เลิกเล่นตัวเหอะ ถ่อมาถึงนี่ละปะวะ” เซฮุนก้มมองร่างเล็กที่ถูกเขากอดเอาไว้แน่น เยจีพยายามดิ้นรนออกจากอ้อมกอดของเซฮุน

“กูก็บอกว่ากูมาทำงานของกูปะวะ” เยจีเริ่มโกรธขึ้นหญิงสาวก็ดิ้นแรงขึ้นจนเซฮุนต้องจิกศรีษะคนที่กำลังพยศให้หยุดนิ่ง เยจีนิ่วหน้ารู้สึกเจ็บ

“ฉันเสนอไปสิบล้าน แล้วเธอก็มา ไหนว่าเงินซื้อไม้ได้ไง” เยจีมองหน้าเซฮุนไม่เข้าใจ ชายหนุ่มนึกขำกับสีหน้าที่เขาคิดไปเองว่าเธอทำเป็นเสแสร้งไร้เดียงสา


“พี่ฮยอนอาบอกฉันเองว่าเธอจะมาถ้าฉันให้สิบล้าน” เซฮุนยักไหล่ขึ้น เยจีพยายามจับต้นชนปลายกว่าเธอจะเข้าใจว่าถูกหลอกมาก็ตอนที่เซฮุนเริ่มปลดกระดุมเสื้อของเธอทีละเม็ด


“เดี๋ยว ..ดะ เดี๋ยว” เยจีปัดมือหนาที่พัลวันอยู่กับหน้าอกของเธอออก

“อะไรอีกวะ จะเล่นตัวอีกเหรอ” เซฮุนพูดน้ำเสียงเริ่มมีน้ำโห เยจีมองหน้าชายหนุ่มอีกคนอย่างอ้อนวอน น้ำตาเม็ดเล็กๆเริ่มเอ่อคลอที่ดวงตาคู่สวย เยจีไว้ใจฮยอนอามาตลอด เธอเกลียดเซฮุนมาก เกลียดฮยอนอาที่หลอกลวง เกลียดตัวเองที่ใจอ่อน เกลียดที่สุด


“รีบๆเหอะจะได้ไม่เสียเวลา” เซฮุนยิ้มอย่างผู้ชนะ ก่อนชายหนุ่มจะปลดกระดุมเม็ดสุดท้ายออก ทันทีที่อาภรณ์ชิ้นบางหลุดจากกัน ไหล่ขาวเนียน เนินอกอิ่มที่มีบราเซียปกปิด ผิวขาวละเอียดดุจน้ำนมก็ปรากฏสู่สายตาเซฮุน และความงามตรงหน้าก็ทำให้เค้าเข้าใจไปเองอีกครั้งว่าทำไมเยจีถึงเล่นตัวหนักหนา


“อือ” เสียงอื้ออึงในลำคอเซฮุนเริ่มดังเมื่อมือหนากำลังนวดคลึงหน้าอกอวบ จมูกสันคมนั้นก็ซุกไซร้ไปกับซอกคอขาวนวล


“พะ ..พอ” เยจีได้แต่ยืนนิ่งเป็นตุ๊กตาให้เซฮุนเชยชมได้ตามอำเภอใจ


มือหนาลูบหน้าท้องแบนราบเบาๆ ปลายนิ้วลากขึ้นลงให้อีกฝ่ายรู้สึกหวาบหวามอย่างชำนาน แต่ไม่ได้ผลเลยเยจีไม่ได้รู้สึกอะไรทั้งสิ้นเว้นแต่ตาที่พร่ามัวด้วยน้ำตา หูที่อื้ออึงไปหมด


“เธอเสียวก็ร้องนะ ฉันไม่ว่าหรอก” เซฮุนยังคงสนุกกับร่างที่สวยงามนี้ มือหนาเอื้อมปลดตะขอบราออกอยากเชื่องช้า เมื่ออกคู่สวยปรากฏอยู่ตรงหน้าราวกับราชสีห์ร้ายที่ซุกซ่อนอยู่ในตัวเซฮุนได้ปะทุออกมา ชายหนุ่มกอบกุมอกขนาดพอดีมือเอาไว้แล้วคลึงเบาๆไปตามแรงอารมณ์ นิ้วหัวแม่มือนั้นก็บี้ตุ่มไตสีชมพูอย่างชำนาญ


“...” เยจีอยากจะร้องไห้ที่ยืนให้ผู้ชายคนนี้ข่มเหงศักดิ์ศรีโดยที่ทำอะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ น้ำตาเม็ดเล็กเริ่มไหลรินอาบแก้ม



“เป็นบ้าอะไรวะ” เมื่อเซฮุนเหลือบเห็นน้ำตาเม็ดใสนั้นก็หมดอารมณ์ในทันที ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวที่ดูเหมือนสติจะหลุดลอยไปไกล

“แม่งเอ้ย หมดอารมณ์ละ เอาเหอะ แล้วแต่เลย” เซฮุนผลักเยจีจนล้มลงกับพื้น พอเยจีได้สติก็รีบคว้าเสื้อมาห่อหุ้มร่างกาย

“เหอะ” เซฮุนชายตามองเยจีก่อนจะเดินข้ามหญิงสามที่ล้มลงอยู่กับพื้นอย่างไม่ใยดี




เสียดายเงินฉิบหาย นั่นคือสิ่งเดียวที่เขาคิด .. ก่อนจะเดินผ่านประตูออกไป และไม่ทันได้ยินเสียงร้องไห้ที่ปริ่มจะขาดใจของหญิงสาวคนที่เขาเพิ่งรังแกไปเมื่อกี้